هر گوش که نشنید بجز زمزمه چنگ

گویی به مثل بر سر گنج گهر آید

زین مشت طرب پیشه نازک تن عیاش

کی سختی ارباب وغا در نظر آید

شک نیست که از دمدمه کوس کر آید

بخت تو چنین کردکه تا خلق بداند

کز فارسیان نیزگهی شور و شر آید