از عهده یک روزه این ملک برآید

تنها نه به صحراش غزالست خرامان

گاهی هم از آن بیشه برون شیر نر آید

القصه کسی جز تو نیارد که درین عهد

نه هرکه ز همدوشی قدر تو زند لاف

فی الحال موید ز قضا و قدر آید

نه هرکه نهاد پای بر اورنگ شود شاه