نه فریدون گذاشت نه جمشید

آوخ آوخ که مرگ نگذارد

که کس اندر جهان زید جاوید

نه ز بهمن گذشت نز دارا

چون وزد باد او به گلشن بود

نخل تن بی ثمر شود چون بید

سپس رفتگان بسی دیدیم