که پرکند شکم از خوان نعمت ایشان

بسا مزور و صوفی نمای ازرق پوش

که اقتباس کند گفتگوی درویشان

به ذکر و فکر همی خلق را فریب دهد

کجا شبانی ارباب دل بود لایق

کسی که سیرت گرگست و صورت میشان