این من واین حاسد و این هم صف دیوان تو

حق همی داندکه تا این دم که می گویم سخن

بوده ام دایم ز روی صدق مدحت خوان تو

حاسدی گر از جسد بر من گناهی بسته است

ورکسی گوید به شانت ناسزایی گفته ام

راست گوید مدح من نبود سزای شان تو

گرگناهم مدح تست از آن نخواهم توبه کرد