گو نصیب من شود هم رشحی از باران تو

هم مگر جود تو باز این ماجرا را طی کند

تا به شیراز آید از وی خلعت و فرمان تو

خود گرفتم شوره زارم ای سحاب مکرمت

یا نه گفتم کلبه ای ویرانم ای خورشید فیض

گو به ویران هم بتابد چشمه رخشان تو

جان قاآنی به دور دولتت آسوده باد