ما بیخبرکه ناگاه نیشی زنند جانکاه

ما بیخبر ازین حال وز حیلت نهانی

آن هردو مار خفته ما نرم نرم رفته

سرشان به برگرفته از روی مهربانی

کان لحظه طاقت آه نبود ز ناتوانی

ز انسان که یکدومه پیش آن هر دو خصم بد کیش

کردند سینها ریش از نیش ناگهانی