گاهی فریب توبه و گاهی فساد زرق

ما قفل بی گشاد در خانه خودیم

شیرین نکرده ایم لب از گفت و گوی کس

لب ها به زهر شسته افسانه خودیم

بازیچه طبیعت طفلانه خودیم

غیرت روا نداشت که برقع برافکنیم

تا جمله بنگرند که جانانه خودیم