آرزوی زخم جورش نیست عرفی حد من

خون اسلامش چکان از هر سر مو می کنم

می فروشم داغ و نقد گریه می گیرم ز خلق

می ستانم آب و آتش در ترازو می کنم

لیک دایم مشق بوس دست و بازو می کنم