حسن می گوید که من تخمی بیفشانم، ولی

آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم

التماس زخم نو از لامکان می رویدم

تا قیامت روی گرم از آستان می رویدم

در لبم در عشق تو، آن میهمان دار بلا

کز در و دیوار خیل میهمان می رویدم