لطفی تو گرم چاره ندارد عجبی نیست

از مردن دشوار من است آن مژه پر نم

ای جان به لب آمده گو یک نگهی کم

بسمل شده را به نشود زخم به مرهم

تا فاش نسازم بر بیگانه غم او

تحقیق خصوصیت من کرده به محرم