طبیبا از دوا بر قامت دیوانه خوی من

منم کز باده عشرت خروشیدن نمی دانم

به دست من مده این می که نوشیدن نمی دانم

مبر پیراهن عصمت که پوشیندن نمی دانم

من آن مست می شوقم که گر صد سال شوق او

نماید آتش و من نیز جوشیدن نمی دانم