می شود اسباب غم اسباب افزون، گر چه ما

حال ما بنگر که آهوی حرم گم کرده ایم

رهبر امید را در هر قدم گم کرده ایم

مایه افزایش اسباب غم گم کرده ایم

چون ترنم های مرغان بهشتی نشنوم

ما که دور افتاده باغ ارم گم کرده ایم