واعظا درمانده رسوای عشقم، دم مزن

هر چه با او گویم، از مردم دگرگون بشنوم

باز حرفی گفته ام، امروز، تا چون بشنوم

گر توانم نکته زان لعل می گون بشنوم

تشنه غم بودم اکنون شاد گردم هر کجا

از لب غم دیدگان دشنام پر خون بشنوم