دلم از صوت تذروان بهشتی نگشود

وقت آن است که افیون به شراب اندازیم

دو جهان را به یکی جرعه خراب اندازیم

گوش بر ناله مرغان کباب اندازیم

ای که بر زشتی من خنده زنی، باش که من

بخرم دستی و از چهره نقاب اندازیم