نه شرم از قتل فرهادم نه از ننگ از مرگ مجنونم

ز بی دردی به امید اجل در عشق مرهونم

وبال از هوش دان است، از خردگر همچنین خیزد

همان بهتر که ساقی در شراب انداز مجنونم

فغان العطش ناگه به گوش خضر ره یابد