که غم تو به بازیچه می برد دینم

چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم

فروغ آیینه ام بی چراغ مجلس نیست

کجاست سرمه کش دیده خدا بینم

امام شهر که مستم ندیده، حیران بود