فروغ آیینه ام بی چراغ مجلس نیست

چه غم ز رفتن این است، می کشد اینم

که غم تو به بازیچه می برد دینم

کجاست سرمه کش دیده خدا بینم

امام شهر که مستم ندیده، حیران بود

بیا بگو به تماشا، کنون که رنگینم