عرفی به دوست کامی دشمن صبور نیست

ما دست خویش را به عنان باز داده ایم

ای وهم آبرو مده از کف، که بارها

الزام وسوسه به خرد باز داده ایم

این مژده اش به طالع ناساز داده ایم