ز بزم دوست که گوید، که از قدح نوشان

نه در لباس تو در کفن مستم

به ناله تیشه فرهاد گوید این دستان

که از حلاوت بازوی کوهکن مستم

تهی پیاله تر از من نبود و من مستم

بهشتیان چه شناسند مستیم عرفی

نه از شراب طهور، از می سخن مستم