تکیه بر بالش و بستر کنم و باز افتم

چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

پاسم ای شمع چه داری، نیم آن پروانه

که اگر بال بسوزند، ز پرواز افتم

بای شهباز سلامت بگشایید که من