صد داغ نهانی به خداوند شکستیم

می کفت به یعقوب محبت که بسی ما

دل های پدر در غم فرزند شکستیم

دردا که از این عهد که دل با صنمی بست

تا کام تو عرفی ثمرآلوده نگردد

در باغ طرب نخل برومند شکستیم