واعظا در گذر از قافله من که متاع

گوش را مزرعه پنبه فروشان دارم

صحبت عمر فرومایه ملولم دارد

میل همدوشی تابوت به دوشان دارم

همه گوش است ولی نذر خموشان دارم

عرفی امروز به کاشانه من باش که باز

گله ای از دل بی شرم خروشان دارم