از آن در خوشدلی هم، خویش را دلتنگ می بینم

کسی کو دلگشا ماند، دلش چون سنگ می بینم

به راه عشق هر کس کوششی دارد به غیر من

که دایم چند و چون در منزل و فرسنگ می بینم

ندانم کاین پریشان دل چه می خواهد ز جان خود