تو گرم رانی و سوزم که چون رسی بر من

از آن ز باده شوق تو هوش جان دزدم

که لذت غمت از او نهان دزدم

چگونه شیوه گرمی از آن عنان دزدم

خوش آن وصال که هر دم حلاوت نگهت

دل از نگاه و ز دل جان و من از جان دزدم