ناباخته هستی به وفا نام برآرم

گر روشنی راز برون افکنم از دل

گلبانگ ان الحق ز در و بام برآرم

معشوق وفادشمن و عیب است که در عشق

از دام غم آزاد مشو کز دل عرفی

اهوی حرم نیست که از دام برآرم