کز دل هوای صحبت اصحاب شسته ایم

قسمت بلاست ورنه می آلوده دلق خویش

صد ره ز شوق گوشه محراب شسته ایم

ما توبه دشمنیم و قدح دوست، دور نیست

از بس شکفته در دهن تیغ رفته ایم

ترس قیامت از دل قصاب شسته ایم

هم کفر ما به لذت و هم دین ما به ذوق