ناله امروز را از ضعف فردا می کشم

بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

خار خار راحتم ره می زند ای ساربان

گرم ران محمل که ناگه خاری از پا می کشم

چون به مرگ خود بمیرم رحم کن خونم بریز