تا مرا پا هست و خواهد بود، عرفی، سایه وش

کز شهیدان تو فردا سرزنشها می کشم

عشق را در کف متاعی بود، گفتم چیست، گفت

نیل بد نامیست بر روی زلیخا می کشم

خویشتن را از پی خوبان رعنا می کشم