نه هر که سر بتراشد قلندری داند

بباختم دل دیوانه و ندانستم

که آدمی بچه ای شیوه پری داند

هزار نکته باریکتر ز مو این جاست

مدار نقطه بینش ز خال توست مرا

که قدر گوهر یک دانه جوهری داند

به قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شد