عرفی به ترهات زن آتش که جاودان

پیغام ها که داشت نهان از صبا لبم

اقرار کن که سنگ دلم بعد از آن اگر

لب وا کنم به شکوه، به دندان بخا لبم

ماند گرسنه گوشم و باشد گدا لبم