شیشه ها بر سر مستوری عاقل شکنیم

مستیی کو که خرد را ز جنون دل شکنیم

موح دریای بلا می دهد این مژده که ما

کشتی صبر به نزدیکی ساحل شکنیم

ای مگس بال و پر طعنه فرو ریز که ما