کاین زخم به اندازه بازوی که دارم

جانم به لب ار درد و مسیحا نزند دم

دانسته که بهبود ز داروی که دارم

مرهم به علاج آمده، زنهار مگویید

فردا که دل از حور بهشتم نگشاید

دانند دو عالم که غم روی که دارم

در دیده من حسن فروریزد و حیرت