دوش با این درد دل تا روز چون می ساختم

گر نه خود را بیخود از جام جنون می ساختم

یاد آن دارد که تا ذوقم فزاید روز وصل

حسرت دل یادم از یادت فزون می ساختم

آه از آن حرمان که دل را از خیالات محال