حافظ ابنای زمان را غم مسکینان نیست

که به تیر مژه هر لحظه شکاری گیرند

رقص بر شعر تر و ناله نی خوش باشد

خاصه رقصی که در آن دست نگاری گیرند

زین میان گر بتوان به که کناری گیرند