کس نیارد بر او دم زند از قصه ما

بخورد خونی و تدبیر نثاری بکند

دوش گفتم بکند لعل لبش چاره من

هاتف غیب ندا داد که آری بکند

مگرش باد صبا گوش گذاری بکند

داده ام باز نظر را به تذروی پرواز

بازخواند مگرش نقش و شکاری بکند