شهر خالیست ز عشاق بود کز طرفی

مگرش باد صبا گوش گذاری بکند

داده ام باز نظر را به تذروی پرواز

بازخواند مگرش نقش و شکاری بکند

مردی از خویش برون آید و کاری بکند

کو کریمی که ز بزم طربش غمزده ای

جرعه ای درکشد و دفع خماری بکند