تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز

غلام نرگس مست تو تاجدارانند

خراب باده لعل تو هوشیارانند

و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند

ز زیر زلف دوتا چون گذر کنی بنگر

که از یمین و یسارت چه سوگوارانند