میان ماه و رخ یار من مقابله بود

بگفتمش به لبم بوسه ای حوالت کن

به خنده گفت کی ات با من این معامله بود

ز اخترم نظری سعد در ره است که دوش

دهان یار که درمان درد حافظ داشت

فغان که وقت مروت چه تنگ حوصله بود