دهان یار که درمان درد حافظ داشت

به خنده گفت کی ات با من این معامله بود

ز اخترم نظری سعد در ره است که دوش

میان ماه و رخ یار من مقابله بود

فغان که وقت مروت چه تنگ حوصله بود