سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود

آن یار کز او خانه ما جای پری بود

دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش

بیچاره ندانست که یارش سفری بود

تنها نه ز راز دل من پرده برافتاد