زمین به اختر میمون و طالع مسعود

به دور گل منشین بی شراب و شاهد و چنگ

که همچو روز بقا هفته ای بود معدود

شد از خروج ریاحین چو آسمان روشن

ز دست شاهد نازک عذار عیسی دم

شراب نوش و رها کن حدیث عاد و ثمود

جهان چو خلد برین شد به دور سوسن و گل