دوش می گفت که فردا بدهم کام دلت

که به تلبیس و حیل دیو مسلمان نشود

عشق می ورزم و امید که این فن شریف

چون هنرهای دگر موجب حرمان نشود

سببی ساز خدایا که پشیمان نشود

حسن خلقی ز خدا می طلبم خوی تو را

تا دگر خاطر ما از تو پریشان نشود