اگر نه در خم چوگان او رود سر من

به کام غمزدگان غمگسار بازآید

به پیش خیل خیالش کشیدم ابلق چشم

بدان امید که آن شهسوار بازآید

ز سر نگویم و سر خود چه کار بازآید

مقیم بر سر راهش نشسته ام چون گرد

بدان هوس که بدین رهگذار بازآید