دلی که با سر زلفین او قراری داد

ز سر نگویم و سر خود چه کار بازآید

مقیم بر سر راهش نشسته ام چون گرد

بدان هوس که بدین رهگذار بازآید

گمان مبر که بدان دل قرار بازآید

چه جورها که کشیدند بلبلان از دی

به بوی آن که دگر نوبهار بازآید