تیر عاشق کش ندانم بر دل حافظ که زد

وین تطاول کز سر زلف تو من دیدم که دید

عدل سلطان گر نپرسد حال مظلومان عشق

گوشه گیران را ز آسایش طمع باید برید

این قدر دانم که از شعر ترش خون می چکید