دلق حافظ به چه ارزد به می اش رنگین کن

عشوه ای زان لب شیرین شکربار بیار

روزگاریست که دل چهره مقصود ندید

ساقیا آن قدح آینه کردار بیار

وان گهش مست و خراب از سر بازار بیار