گر مساعد شودم دایره چرخ کبود

تا برم گوهر خود را به خریدار دگر

یار اگر رفت و حق صحبت دیرین نشناخت

حاش لله که روم من ز پی یار دگر

هم به دست آورمش باز به پرگار دگر

عافیت می طلبد خاطرم ار بگذارند

غمزه شوخش و آن طره طرار دگر