راز سربسته ما بین که به دستان گفتند

هم به دست آورمش باز به پرگار دگر

عافیت می طلبد خاطرم ار بگذارند

غمزه شوخش و آن طره طرار دگر

هر زمان با دف و نی بر سر بازار دگر

هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت

کندم قصد دل ریش به آزار دگر