گلبانگ زد که چشم بد از روی گل به دور

دیگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور

ای گلبشکر آن که تویی پادشاه حسن

با بلبلان بی دل شیدا مکن غرور

از دست غیبت تو شکایت نمی کنم